Van Manali naar Leh

13/09 Di

Manali-Keylong

Vorige avond werd ons gezegd dat de weg naar Keylong afgesloten is en dat ons vertrek uitgesteld wordt tot 15h. Daarom ‘s morgens nog een trip naar Naggar, een klein stadje tussen Kullu en Manali dat zowaar over een kasteel beschikt. Het is interessant omwille van het vele houtsnijwerk. Men heeft van hier ook een mooi zicht op de Kullu valley en met de zon is het mooier dan 2 dagen geleden toen we hier aan de overkant van de rivier passeerden. Om 15 h op stap naar Keylong. Dat ligt maar 100 km verder maar we rijden er wel bijna 6 h over. We moeten over de Rohtang  pas van bijna 4000 m en die ligt er verschrikkelijk slecht bij. Hoe we er met onze Toyota Innova door geraken is mij een raadsel. Af en toe is de weg afgesloten omdat er nog een bulldozer aan ‘t werk is om resten van een landverschuiving weg te scheppen. De moesson stopt normaal iets voorbij deze pas en vanaf nu moet het droger worden. Flink door mekaar geschud bereiken we ons tentenkamp waar we nog een eenvoudige maar lekkere maaltijd krijgen (rijst, mantsjoerese patatten, noodles en dim sums).

14/09 Wo

Keylong-Sarchu

Na een nachtje op 3300 m staat er vandaag een colletje van 4950 m op het menu: de Baralacha La. De afstand is een 120 km maar in vergelijking met gisteren is dit een lachertje. De weg is meestal redelijk, er zijn maar enkele stroken waar het schudden en soms ook beven is. Bovendien krijgen we nu ook meer en meer te zien waarvoor we gekomen zijn: prachtige landschappen, hoge bergen met sneeuwtoppen (6000+ m) en blauwe luchten. De pas die we oversteken (waar zelfs niet de moeite gedaan wordt om een plaatje met naam en hoogte te zetten) is één van de enige berijdbare doorsteken door de eigenlijke “Himalaya Range”. We verlaten nu de staat Himmachal Pradesh en komen in Yamnu en Kashmir terecht in het Zanskar gebergte. Na een bescheiden lunch in een tentje langs de weg bereiken we ons tentenkamp al rond 14h. Het is mooi gelegen in een uitgestrekte vlakte met weinig of geen begroeiing, afgezoomd door zandkleurige Bergen en af en toe een besneeuwde top. Het ligt op 4400 m en op zo’n hoogte hebben we nog niet dikwijls geslapen. Onderweg maken we ook kennis met een 10-tal Nederlandse motards die hier op gehuurde Royal Enfields een 3-weekse tocht door de Himalaya maken. Ze zijn halfweg en met de modderige passen hebben ze hun deel van de ellende gehad. Het kamp loopt vol, eerst kan er nog wat verbroederd worden maar dan wordt het ijzig koud en iedereen zoekt beschutting in de tent.

15/09 Do

Sarchu-Leh

We hebben onze ogen wel dicht gedaan maar weinig geslapen. De wind jaagt de hele nacht door de tent en we geraken moeilijk opgewarmd. Het sneeuwt lichtjes. Ook de motards verblijven hier en eentje heeft last van hoogteziekte. Hij moet de tocht onderbreken en moet naar Leh. Wij hebben nog plaats in de wagen en nemen hem mee. We moeten vandaag over 3 cols van respectievelijk 4900, 5000 en 5300 m en een totale afstand van 260 km. Dit is niet de ideale route om iemand met begin van hoogteziekte te evacueren maar de dokter, die toevallig in het kamp aanwezig is, geeft hiervoor zijn zegen. Op de vlakkere stukken voelt de motard zich redelijk maar op de cols heeft hij te weinig zuurstof in het bloed (hij heeft een metertje) en gaat zijn hartslag flink naar boven. Het landschap is met momenten prachtig. Via Zanskar, zeer desolaat, bereiken we Ladakh en tijdens de laatste 50 km naar Leh, in de Indus valley, is er terug leven. We leveren onze motard levend af en nemen onze intrek in de Lharisa resorts.