Van Amritsar naar Dharamsala

09/09 Vr

Amritsar-Dharamsala

Vandaag onze eerste langere autorit, een kleine 200 km, waar we een uur of zes mee zoet zijn. Onderweg valt er niet veel te beleven: de streek is dicht bevolkt, de wegen zijn zeer slecht, het verkeer is vrij hectisch en ik heb al sinds lang geleerd dat ik niet moet “meerijden”. Dat is veel te vermoeiend en stresserend. Dus ik lees wat, schrijf wat en sorteer de foto’s. Onze chauffeur Sunil zal met ons de tocht tot Leh maken en, volgens de Indische normen, rijdt hij redelijk voorzichtig. We nemen onze intrek in de Clouds End Villa op een paar km van McLeodganj waar de Dalai Lama zijn residentie heeft. Deze plaats ligt enkele km en een paar honderd meter hoger dan Dharamsala dat wereldwijd bekendstaat als zijn verblijfplaats. Het ligt aan de voet van de voorlopers van de Himalaya. Ook hier is het nog moesson en valt er van de bergen weinig te zien. Onze villa is het buitengoed van de 488ste Maharadja van Kangra (de eerste begon rond 4500 vC...). Sinds 1972 hebben de Maharadja’s in heel Indië hun rechten verloren en moeten ze door het leven als gewone burgers. Velen komen aan de kost door hun residenties tot hotels om te turnen. Er zijn 10 kamers verspreid over enkele “villa’s” op het domein. Wij zijn de enige gasten en hebben de mooiste villa (alhoewel men zich daar niet te veel moet bij voorstellen). Onze kamer is wel buitenissig ruim en volledig in hout (?) bezet.

10/09 Za

Dharamsala

We bezoeken de residentie van His Holiness die spijtig genoeg in Zuid Amerika aan ‘t rondtoeren is. We hadden hem graag eens gezien. Voor een man met zulke uitstraling is het een uiterst sobere tempel en woning, niet bijzonder mooi gelegen. Er waren ook niet veel bezoekers. De gebedsruimte is niet veel groter dan onze hotelkamer… Het stadje draait op de verkoop van Tibetaanse souvenirs en er lopen even veel monnikken rond als Indiërs en Tibetanen. Het is zaterdag en alle musea zijn gesloten. We bezoeken met onze zwijgzame gids Onkar het Tibetaanse kultuurcentrum Norbulingka. Het is gesponsored en ontworpen door Japanners en heeft meer weg van een Japanse tuin met enkele Tibetaanse huizen erin. Het is zaterdag en er zijn geen aktiviteiten. Enkel de shop is open. Die is mooi en sober ingericht maar als Karin de sjaal omdraait om het etiket te zoeken staat er “Made in China”… Onze gids wordt enthoesiaster als we over de bergen beginnen en het blijkt dat hij een berggids is die treks organiseert in de Himalaya’s. Zijn hoogste top is 7100 m.